مدتی پیش بود که با کارت گرافیک های سال ۲۰۱۲ شرکت انویدیا و سری کپلر آشنا شدیم. GPU های جدید، که قرار است در این سال میلادی بازار را به تصرف خودشان بیاورند.

اما مدیرعامل انویدیا می گوید معماری کپلر بسیار در مصرف انرژی بهینه و خوب عمل می کند و در واقع باید این انتظار را داشته باشید که به زودی کپلر را علاوه بر کامپیوترهای رومیزی قدرتمند در جاهای دیگری هم ببینید. مثلا در سرورها، لپ تاپ های بسیار باریک و تلفن های هوشمند بسیار پیشرفته.

کافی است تصورش را بکنید که یک GPU با معماری کپلر روی تلفن هوشمندتان قرار گرفته و آن زمان است که باید منتظر نسل جدیدی از قدرت پردازش مرکزی و گرافیکی باشیم. هر چند همین الان هم تلفن ها و تبلت های موجود، به قابلیت های خیره کننده ای در این مورد رسیده اند.

در کنار آن بد نیست بدانید که اولین کارت گرافیک با معماری کپلر به نام GeForce GTX 680 این هفته وارد بازار می شود. معماری کپلر 28 نانومتری است و بسیار کوچک تر از معماری تگرا 3 است که 40 نانومتری طراحی شده. ترانزیستورهای کوچک تر یکی از عوامل مهمی است که به این معماری جدید امکان سرعت بیشتر و مصرف بهینه تر را می دهد.

سارا فراست هنرمندی است که کار جالبی انجام می دهد: او کلید های روی کیبردهای قدیمی و بدون مصرف را جدا کرده، آنها را روی دیوارهای مختلف کنار هم می چیند و از آنها یک اثر هنری جذاب به وجود می آورد.

او این کار را در مکان های مختلفی انجام داده و آثار جالبی خلق کرده است. از یک دیوار اتاق گرفته تا مجموعه ای بزرگ در یک مرکز تجاری.

می توانید وب سایت خانم فراست را ببینید و با کارهای او بیشتر آشنا شوید. شما با قطعات قدیمی و بدون مصرف کامپیوترتان چه می کنید؟

اگر شما هم در نارنجی شاهد ایده های دفتر طراحی و معماری OODA برای موزه هنر تایپه بودید حالا وقت آن رسیده تا با پروپوزال یا طرح پیشنهادی جدید این دفتر برای "مرکز آموزش و پیشگیری از حوادث" که در ترکیه واقع شده است آشنا شوید.

مجتمعی که قرار است حاصل یک رقابت جهانی برای طراحی ساختمانی باشد که در شهر استامبول، وظیفه آگاهی بخشی، آموزش و ارائه راهکار های مربوط به مقابله در خصوص سوانح و بلایای طبیعی و پیامدهای مربوط به آن را بر عهده دارد و حالا این ساختمان کج، خواهان عهده داری این مسئولیت است. ساختمانی که شیب محور سازه آن منطبق با طراحی محوطه ای است که با یک الگوی متناسب با طراحی های این کشور، در اطراف ساختمان شکل گرفته.

در واقع این طرح و الگوی ترکیه ای به همراه پیاده راه ها و دیوار های کناری آن ها پدیدآورنده مجموعه فضاهای فرهنگی است که در کنار این ساختمان برای برگزاری مراسم مختلف در نظر گرفته شده اند و روی سقف آن ها پوشیده از فضای سبز است. مراجعین هم با عبور از میان این مجموعه فضاها به ساختمان اصلی هدایت می شوند.

طرح نمای ساختمان اصلی الهام گرفته از یک طرح و الگوی عربی است که اندکی تغییر یافته و به روز شده. در داخل نیز فضاهای متعدد با سطوحی نا منظم برای میزبانی دوره های آموزشی، سمینار ها و سالن هایی به منظور افزایش آگاهی عمومی نسبت به حوادثی نظیر زلزله و سیل در نظر گرفته شده است. به لطف عبور نور خورشید از فیلترهایی که این طرح در نمای ساختمان به وجود آورده، در طول روز میهمانان هم از نور طبیعی بهره­مند می شوند و هم احتمالا این نور برایشان آزار دهنده نیست.

در ادامه مطلب می توانید شاهد تصاویر بیشتری از طرح های ارائه شده باشید.

طراحی جاه طلبانه، فضای داخلی رویایی و یا محیطی هیجان انگیز. این ها واکنش ها و القابی است که در چند روز گذشته توسط علامندان به دنیای طراحی و معماری، به پروژه جدید دفتر طراحی فاستر و همکاران داده شده است.

البته مانند هر پروژه ی دیگری مخالفانی هم وجود دارند، اما این طور که پیداست همکاری وزارت کار عمومی کویت با نورمن فاستر در قدم اول بسیاری از نگاه ها را به سوی خود معطوف کرده. در ادامه مطلب می خواهیم ما هم نگاهی داشته باشیم به طراحی این فرودگاه جدید.

زمانی که در یک مرکز همایش و یا یک سالنِ اجرای فعالیت های هنری هستیم، ارزشمندترین نقطه برای ما مکانی است که بتوانیم بدون مزاحمت شاهد اجرای مراسم باشیم. همیشه چالش طراحی سالنی بزرگتر و بدون ایجاد مزاحمت دید برای حاضران، نکته ای است که زمینه همکاری اندیشه های معماران با محاسبات مهندسان سازه را فراهم می کند.

حالا شهر مانیل - پایتخت کشور فیلیپین - مکانی است برای تحقق رویاها و اندیشه های شرکت Populous . بزرگترین فضای داخلی دنیا با گنجایش 50 هزار نفر برای اجرای همایش ها، مراسم مذهبی، فعالیت های هنری، رویداد های ورزشی و یا برگزاری هرگونه برنامه ای که توانایی جذب این تعداد مخاطب را داشته باشد طراحی شده است.

اما پاسخ طراحان به برنامه هایی با توانایی فوق بالای جذب مخاطب، امکان گنجایش 50 هزار نفر دیگر در فضاهای اطراف و خالی از صندلی است. آقای Andrew James مدیر ارشد شرکت Populous معتقد است که گنجایش یکصد هزار نفری این ساختمان "موجب جابه جایی مرز های طراحی این گونه سالن ها شده است."

مهندسان و طراحان همین حالا در حال اجرا این پروژه هستند و به ساکنان شهر مانیل وعده اتمام آن را در سال 2014 داده اند.

گاهی اوقات با طراحی‏هایی مواجه می­شویم که که پیش از آن فقط در فیلم ها می‏توانستیم شاهد آن‏ها باشیم. با معرفی طرح‏ها و معماری‏های جدید، به نظر می رسد این همان فردایی است که دیروز در انتظارش بودیم. حالا شاهد طرحی عجیب و دوست داشتنی هستیم که توسط دفتر طراحی OODA معرفی شده: موزه­ی هنر تایپه که در کشور تایوان واقع شده است.

بنیان گذاران پرتغالی دفتر طراحی OODA پیش از تاسیس این شرکت در سال 2010 با دو معمار سرشناس یعنی زاها حدید و رم کولهاس همکاری می کردند. حالا پروژه‏های جدید این دفتر مورد توجه بسیاری از طراحان و معماران قرار گرفته‏اند. مانند این موزه که نویسنده‏ی سایت گیزمودو آن را شبیه به یک "لاک پشت غول پیکر" می‏داند.

گالری های این موزه در امتداد رمپ های مارپیچی که از بیرون به فضای داخلی ساختمان راه پیدا می کنند، تشکیل می‏شوند. فضای اداری مجموعه در بالاترین طبقه و موزه‏ی کودکان در پایین ترین طبقه قرار گرفته‏اند. بازدید کنندگان از پایین قوس بیرونی ساختمان وارد می‏شوند و با استفاده از آسانسور های مرکزی به دیگر قسمت‏های موزه مراجعه می‏کنند.

استفاده از شیشه های منحنی و پنل‏های خورشیدی در پوسته‏ی خارجی ساختمان، مواردی است که از همین حالا می توان در انتظار آنان بود. کاشت 750 تا 1250 درخت در محیط اطراف موزه هم از وعده‏های مسئولان برای حفاظت بیشتر محیط زیست، در مرکز شهر تایپه است.

"بشقاب پرنده" لقبی است که اسیتو جابز در توصیف ساختمان جدید اپل به آن داده است. شاید برای اولین بار در ماه جولای تصورات ذهنی ما از پروژه ی اپل با تصاویری تار و مبهم شکل گرفت. حالا اما به لطف شورای شهر Cupertino، عکس های بیشتر و رندر های با کیفیت تر، ما را یاری می کند تا در ادامه مطلب با اطلاعات دقیق تری به بررسی این ساختمان خاص بپردازیم.