به نظر می رسد که کم کم دلایل کافی برای اطمینان از ساخت تلویزیون اپلی یا iTV توسط شرکت تحت مدیریت تیم کوک، پدیدار می شوند. روز جمعه از تایید ساخت تلویزیون اپل توسط مدیرعامل فاکسکان صحبت کردیم. کارخانه ای که همکار اصلی اپل در تولید محصولاتش بوده است. حال شنیده می شود که اپل در حال مذاکره برای خرید یک شرکت تلویزیون ساز آلمانی است.

دانیل دیلگر از سایت اپل اینسایدر می گوید که اپل به کارخانه تلویزیون سازی Loewe آلمان، پیشنهاد خرید خود را ارائه کرده است. این شرکت از سال ۱۹۲۹ مشغول فعالیت در این صنعت است و تلویزیون ها و اسپیکرهای گرانقیمت و با تکنولوژی پیشرفته تولید می کند.

با وجود اینکه هنوز این ادعا از طرف هیچ یک از دو شرکت آمریکایی و آلمانی تایید نشده است، اما در خصوص جزئیات آن گفته می شود که اپل پیشنهاد 112 میلیون دلار برای تصاحب این کارخانه را ارائه کرده است. جالب اینجا است که ۲۹ درصد سهام این کارخانه تلویزیون سازی متعلق به Sharp و ۱۱ درصد آن در اختیار LaCie است.

این مجسمه یک اتومبیل فرمول 1 است. اما اندازه اش کمی کوچکتر از اتومبیل واقعی است. در واقع این مجسمه تنها 0.285mm طول دارد و به اندازه یک دانه کوچک ماسه است. یک نانومجسمه از یک اتومبیل واقعی.

نام رسمی این روش پرینت «لیتوگرافی دو فوتونه» است. در این روش از لیزر برای تاباندن به رزین مایع و سخت کردن آن استفاده می شود که در نهایت خطوطی از پلیمر جامد ایجاد می کند که هر یک تنها چند نانومتر ضخامت دارند.

این اتومبیل از ۱۰۰ لایه مختلف که روی هم کشیده شده اند تشکیل و هر لایه نیز از ۲۰۰ خط پرینت شده مجزا تشکیل شده است. سرپرست تیم محققان از دانشگاه تکنولوژی وین می گوید، این یک روش شناخته شده و مشهور برای پرینت سه بعدی است. اما روش جدید ما سرعت بسیار بیشتری دارد. آنها این مجسمه را تنها در ۴ دقیقه ایجاد کرده اند و می گوید روش آنها سرعت این کار را ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر سریع تر کرده است.

بر خلاف روش های پرینت سه بعدی که لایه های مختلفی را به سطح ماده اضافه می کنند، این روش می تواند ماده جامد را در هر بخش از مایع، ایجاد کند.

آنها نانومجسمه های تاور بریج لندن و کلیسای جامع وین را هم ایجاد کرده اند

پروفسور ستمپفی می گوید اینکه می توانیم در محیط های مایع نیز اشکال مورد نظرمان را ایجاد کنیم، مزیت های ویژه ای را در اختیار مان قرار می دهد. برای مثال می توانیم در بدن انسان و دیگر موجودات زنده داربست هایی ایجاد کنیم. چیزهایی مانند غضروف و عضله.

این امکان حتی می تواند در بدن موجود زنده واقعی بدون هیچ آسیبی انجام بشود. چرا که از لیزر مادون قرمز استفاده می کنیم. چیزی که ما نام آن را in-vivo writing گذاشته ایم.

مثل اینکه رقابت بر سر ارائه خطوط پر سرعت اینترنت تبدیل به عطش سیری ناپذیری برای شرکت های مختلف شده است و به طور کلی معنای اینترنت پر سرعت به شکلی که ما می شناسیم، در حال رنگ باختن است. پس از ارائه خطوط یک گیگابیتی به کاربران خانگی در آمریکا توسط شرکت EBP و همچنین آزمون انجام گرفته در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا و ثبت رکورد ۱۸۶ گیگابایت بر ثانیه ای برای اینترنت، حالا نوبت به شرکت آلمانی دویچه تلکام رسیده که با پروژه OSIRIS رکورد جدیدی در سرعت انتقال اطلاعات را بر جای بگذارد.

تیم تحقیقاتی این شرکت موفق شده که با انتقال اطلاعات در فیبرنوری میان برلین و هانوفر، سرعت 512 گیگابیت بر ثانیه را به نام خودشان ثبت کنند. باید توجه داشت که برای این آزمایش تنها از یک کانال طول موج فیبر نوری مورد نظر استفاده شده است! و با توجه به تعدد کانال های هر فیبر نوری، خروجی مجموع یک فیبر می تواند عدد سرسام آوری باشد.

نکته جالب ماجرا، انجام آزمایش در شرایط نزدیک به دنیای واقعی (خارج از محیط آزمایشگاهی کنترل شده) و در فاصله ۷۳۴ کیلومتری رفت و برگشت برلین-هانوفر-برلین است. به گمانم حتی نمی توانید تصور کنید که چنین سرعتی چه کاربردی خواهد داشت! کل آرشیو موسیقی شما چقدر حجم دارد؟

اما به نظر می رسد که هنوز زمان زیادی لازم است تا این تکنولوژی به کمک اپراتورها و خدمات دهندگان آمده و تقاضای روز افزون کاربران شان به پهنای باند را پاسخگو باشد. البته خبر خوب این است که برای دست یابی به این نسل جدید تکنولوژی و سرعت اینترنت، لازم نیست تغییر خاصی در خطوط فیبر نوری ایجاد شود و تنها احتیاج به ابزارهای جدید و ویژه ای در ترمینال های کاری خواهیم داشت.

فکر می کنید چنین فناوری چند سال نوری تا تجاری شدن و راه یابی به خانه کاربران فاصله داشته باشد؟!

مطالب مرتبط:
شبکه فیبرنوری ۱۰۰ گیگابیتی در کانادا پیاده سازی می شود
شرکت BT به کاربران خانگی اینترنت 330 مگابیتی ارایه می دهد

موج رادیویی یک «موج الکترومغناطیسی» است که معمولا توسط یک دستگاه و آنتن اش تولید می شود. این امواج نخستین بار توسط «هاینریش رودلف هرتز» آلمانی کشف شد و به افتخار او «هرتز» به عنوان یک یکا برای سنجش بسامد این امواج نامگذاری شد.

احتمالا از روز گذشته لوگوی متفاوت گوگل را دیده اید که به افتخار تولد ۱۵۵ سالگی رودلف هرتز تغییر کرده بود. کشف آقای هرتز تاثیر زیادی روی دنیای فناوری گذاشت و هم اکنون جایی نیست که اسم آقای هرتز به گوش مان نخورد. البته با عنوان هایی مانند گیگاهرتز یا مگاهرتز.

بد نیست به مناسبت تولد این دانشمند کمی با امواج الکترومغناطیس مشهور آشنا شویم:

کشف آقای هرتز سبب شد که رادیو اختراع شود و سپس تلویزیون به خانه های ما راه پیدا کند. امواج الکترومغناطیس اساس کار رادار، تلفن های همراه، جی پی اس، وای-فای و بسیاری چیزهای دیگر را هم تشکیل می دهند.

در اینجا با لیستی از امواج رادیویی مشهور و پرکاربرد آشنا می شوید:

موج رادیو AM: از 535 کیلوهرتز تا 1.7 مگاهرتز

ایستگاه های تلویزیونی: 55 تا 88 مگاهرتز و همچنین 174 الی 220 مگاهرتز

رادیو FM : از 88 مگاهرتز الی 108 مگاهرتز

تلفن های همراه: حدود 900 مگاهرتز

جی پی اس: 1227 و 1575 مگاهرتز

بلوتوث: 2.45 گیگاهرتز

وای-فای: 2.4 و 5 گیگاهرتز

جالب است بدانید که تقریبا هر فناوری بی سیم دارای موج رادیویی مخصوص خودش است. صدها موج رادیویی برای هر کار ویژه اختصاص یافته که مثال هایی از موارد متفاوت دیگر را هم می بینید:

کنترل از راه دور برای باز کردن درب گاراژ ها: 40 مگاهرتز

تلفن های بی سیم خانگی: 40 تا 50 مگاهرتز

سیستم های نظارت بچه: 49 مگاهرتز

هواپیماهای کنترلی: 72 مگاهرتز

سیستم های نظارت بر حیوانات در حیات وحش: 215 الی 220 مگاهرتز

ارتباطات بین سیاره ای و فضایی: 2290 الی 2300 مگاهرتز

در هر کشور یک سازمان مسئول تصمیم گیری در این مورد است که چه کسی از هر طول موجی برای چه کاری می تواند استفاده کند. برای مثال در آمریکا FCC که مخفف Federal Communications Commission است این کار را به عهده دارد و در ایران هم سازمان تنظیم مقررات رادیویی این مسئولیت را بر عهده دارد.

شاید تا به حال توجه زیادی به این امواج نداشته و فقط از آنها استفاده می کردید. اما یک آشنایی کوتاه سبب می شود که از این به بعد هر گاه کلماتی مانند GHz را دیدید، به یاد فردریک هرتز بیافتید که فقط ۳۶ سال عمر کرد، اما در طول حیات کوتاه اش نامش را در یاد ما باقی گذاشت.

چند روز پیش اسنادی توسط MI5 منتشر شد که در آن نشان می داد جاسوس های آلمان در زمان جنگ جهانی دوم از چه روش ها و گجت هایی برای رسیدن به مقاصد شان استفاده می کردند. ‏
‏
این اسناد که به تازگی از حالت محرمانگی خارج و در دسترس عموم قرار گرفته اند نشان می دهند که هدف اصلی جاسوس ها در آن زمان از میان بردن فرماندهان و افراد کلیدی و مهم متفقین در جنگ بوده است. حالا بد نیست با هم ببینیم گجت های کشنده نازی ها در آن زمان شامل چه مواردی بوده است: ‏

- آینه های کیفی کوچک که دارای سلاح ها bacteriological (بیماری های کشنده) که توسط مامورهای زن استفاده می شده است. ‏
‏
- سم کشنده ای که در ۱۰ دقیقه باعث مرگ میشده و به شکل قرص های آسپرین تولید شده بود. ‏
‏
- سیگارهایی که سبب سردرد می شده است. در واقع مامور ابتدا این سیگار را تعارف می کرده و سپس برای رهایی از سردرد اش قرص اسپرین کشنده را توصیه می کرده است! در واقع خود مامور هم به همراه فرد قربانی سیگار می کشیده. اما او یک اسپرین واقعی می خورده و به قربانی بیچاره سم می داده است. ماموران نازی از این روش معمولا در قطارها استفاده می کردند. ‏
‏
- پودر سمی که روی دستگیره در، میز یا کتاب اسپری می شده است. این پودر از طریق تنفس خطرناک نبوده اما اگر دست آلوده با دهان تماس پیدا می کرده، کشنده بوده است. ‏
‏
- یک فندک مخصوص که یک ساچمه کوچک درونش تعبیه شده بود. در این ساچمه یک گاز کشنده وجود داشت که با روشن شدن فندک آزاد می شد و کسی که در نزدیکی اش بود را می کشت. ‏
‏
- از این ساچمه مرگ افرین در زیرسیگاری هم استفاده می شده. حرارت سیگار روی زیر سیگاری سبب رها شدن گاز مرگ آور می شده است. ‏

آلمان ها برای سربازان جنگ هم محصولات مرگ آفرین ویژه ای تهیه کرده بودند. چیزهایی مانند شکلات های سمی، قهوه و نسکافه های فوری و دیگر خوراکی هایی که سربازان در آرزوی داشتن شان بودند. ‏
‏
در کنار آن این اسناد نشان می دهد که یکی از استراتژی های آلمان ها برای از کار انداختن نیروهای متفقین، توزیع گسترده و رایگان مواد مخدر در خط نبرد شمال آفریقا بوده است. ‏