به نظر می رسد شکاف دیجیتالی میان بچه ها و خانواده شان روز به روز بزرگ تر می شود. به گونه ای که مطالعات نشان می دهد یک ششم پدر و مادرها (۱۶ درصد) مجبورند ابزارها و گجت هایی را برای فرزندان شان خریداری کنند که به طور کامل آن را درک نکرده و شیوه کار با آن را بلد نیستند.

این تحقیق همچنین نشان می دهد که بیش از دو سوم کودکان در خانه اجازه دارند که فیلم هایی را تماشا کنند که مناسب سن شان نیست و یک چهارم آنها بازی های کامپیوتری را انجام می دهد که مخصوص سنین بالاتر است.

این مطالعه کار مشترکی از وب سایت ParentPort و مرکز تامین استانداردهای تبلیغاتی (ASA) است که برای کمیسیون تخلفات مطبوعاتی و اداره ارتباطات (Ofcom) در انگلستان تهیه شده است.

این گزارش در خصوص اینکه خانواده ها چگونه دسترسی کودکان به محتوای رسانه ای ویژه بزرگسالان را کنترل می کنند، می گوید که یک چهارم بچه ها اجازه دارند که گیم های ویژه سنین بالاتر را بازی کنند و ۴۰ درصد آنها در خانه می توانند به تماشای فیلم های مخصوص سنین بالاتر بنشینند.

البته بیش از ۸۲ درصد والدین می گویند که روی این موضوع که فرزندانشان چه فیلم یا برنامه تلویزیونی را تماشا کنند، نظارت دقیق و نزدیکی دارند و ۷۷ درصد گروه مطالعاتی ادعا می کنند که خبر دارند فرزندانشان معمولا به چه سایت هایی سر می زنند.

البته خانواده ها اذعان دارند که فرزندانشان همیشه درخواست هدایایی مانند اسمارت فون و لپ تاپ را دارند، که این ابزار به آنها اجازه می دهد به اینترنت و ویدیو گیم های نامناسب و ویژه سنین بالای ۱۸ سال دسترسی داشته باشند.

اد ریچاردز مدیر عامل Ofcom می گوید: «این تحقیق نشان دهنده یک درگیری جدی است که والدین در خصوص کنترل استفاده فرزندان شان از رسانه ها با آن مواجه اند.»

به همین دلیل سایت ParentPort بخشی را راه اندازی کرده تا ثبت و رسیدگی به شکایت والدین از رسانه های تامین کننده محتوای نامناسب برای کودکان را در انگلیس تسهیل بخشد.

مدیر عامل ASA هم می گوید: «والدین، سرپرستان و پرستاران نقش بسیار مهمی را در خط مقدم حمایت و حفاظت از کودکان و تصمیم گیری در مورد محتوای رسانه ای مناسب برای آنها بازی می کنند. در حالی که توقع حمایت از سوی سازمان های تنظیم کننده قوانین رسانه ای هم کاملا به جا و حق خانواده ها است.»

بدون اینکه ثروت بیکران یک شرکت سرمایه گذاری یا بانک را در جیبتان داشته باشید، شما هم می توانید مجموعه ای کاربردی و مفید حتی بهتر از کمربند بتمن برای خودتان بسازید. تازه وقتی داستان جالب تر می شود که این کار را تنها با تجهیز جا کلیدی تان به چند ابزار کوچک انجام می دهید و نیازی به تجهیزات و کمربند گرانقیمت و استثنایی بتمن ندارید.

در ادامه مطلب می توانید لیستی از ابزارها و گجت های جمع و جور را ببینید که شما را آماده رویارویی با هر موقعیتی می گردانند. البته شاید به جز حمله زامبی ها و کارهای دیوانه وار یک آدم فوق شرور مانند جوکر!

این ساعت دست ساز زنجیر زمان نام دارد و شاید یکی از خاص‌ترین ساعت‌هایی باشد که تا به امروز طراحی شده. قیمت آن ۱۰۰ دلار است و برای نصب آن باید ۶۶ سانتی‌متر روی دیوار فضای خالی داشته باشید تا زنجیر بتواند به درستی آویزان شود.

اعداد با لیزر برش داده شده‌اند و استفاده از موتورهای A/C سکنرون صنعتی، دقت آن را تضمین می‌کند. از آن‌جایی که نصب زنجیر نیاز به دقت و ابزار خاص دارد، ساعت‌ها قبل از فروش سر هم می‌شوند اما خریدار اجازه دارد از بین رنگ‌های متنوع، انتخاب کند.

آنباکس کردن یا همان Unboxing اصطلاحی است در حال گسترش سریع و به معنی فیلم یا عکس گرفتن از مراحل و جزییات باز کردن یک محصول (معمولا تکنولوژیک) و آپلود کردن آن در اینترنت.

در ژانویه ۲۰۰۹، نشریه ایندیپندنت مقاله‌ای منتشر کرد که اینطور شروع می‌شد: آنباکس کردن نه ارزش علمی دارد، نه ارزش تولیدی و نه چیز بامزه‌ای در آن است. اما این سه دقیقه ویدئوی کوتاه با کیفیت کم که در آن تنها یک نفر یک جعبه را باز می‌کند و چیزی از آن بیرون می‌آورد بیش از نیم میلیون بار در اینترنت دیده شده. چرا؟ چون در داخل جعبه مقوایی یک مک بوک ایر کاملا جدید است و این بزرگترین ترند این روز گیک‌ها است: آنباکسینگ.

قدیمی ترین ویدئویی که تحت عنوان آنباکسینگ در یوتیوب وجود دارد، مربوط می‌شود به آنباکس نوکیا E61 در ۱۲ جون ۲۰۰۶. البته فیلم‌های قدیمی‌تری هم با مضامین مشابه یافت می‌شوند اما هیچ کدام از اینکار با اصطلاح امروزی‌اش یعنی آنباکسینگ یاد نکرده‌اند.

در سال ۲۰۰۸، سامسونگ برای معرفی گوشی Omnia i900 خود از شهرت آنباکس در بین گیک‌ها استفاده کرد. در این ویدئو، به ظاهر یک آدم آماتور که با یک دست جعبه گوشی جدید را نگه داشته و با دست دیگر دوربین فیلم‌برداری را، جعبه گوشی اومنیا را آنباکس می‌کند. در داخل جعبه یک دگمه قرمز ظاهر می‌شود که فشار دادنش موجب خروج پله‌هایی از جعبه و بعد رژه کلی آدم کوچولو به بیرون و رقص آن‌ها می‌شود. در نهایت حین غرغرهای آنباکس کننده که «زود باشین این چیزها چیه؟» آتش بازی کوچکی راه می‌افتد و گوشی از وسط جعبه بالا می‌آید. بعد آنباکس کننده به ظاهر آماتور با خوشحالی آدم‌های رقصان را کنار می‌زند و با غر زدن نسبت به کثیف شدن میزش به خاطر آتش‌بازی، گوشی را برمی‌دارد. ویدئوی آنباکس اومنیا، در حال حاضر نزدیک به چهار میلیون بار در یوتیوب تماشا شده است.

مارتین لیندستورم در سطح عصب‌شناسی توضیح می‌دهد که محبوبیت ویدئوهای آنباکس محصول چیزی به اسم «نورون‌های آینه‌ای یا انعکاسی» هستند. « نورون‌های آینه‌ای یعنی اگر کسی مشاهده کند که کس دیگری مشغول کاری است، احساس می‌کند خودش هم دارد همان کار را می‌کند. اگر کسی سرش را بخاراند و شما نگاه کنید، دقیقا همان بخشی از مغزتان تحریک می‌شود که اگر خودتان اینکار را می‌کردید فعال می‌شد. جذابیت آنباکسینگ هم در همین است: وقتی می بینید کسی مشغول کاری است، خودتان را هم حین آن کار احساس می‌کنید و لذت عمل واقعی را می‌برید. دقیقا به همین دلیل است که خانم‌ها با دیدن تبلیغ‌هایی که در آن‌ها یک دختر زیبا در خیابان در حال راه رفتن با فلان محصول است، به سراغ خریدن محصول می‌روند. آنباکسینگ دقیقا نمونه مردانه همین پدیده است.»

گفته می‌شود جذابیت غیرعادی پدیده آنباکس باعث شده شرکت‌های تولید کننده به دنبال زیباتر کردن طراحی و ساخت جعبه‌های محصولات خود بروند. اینکار باعث می‌شد در تمام مدتی که مشغول باز کردن جعبه - یا نگاه کردن به باز شدن جعبه - هستیم، در بدن دوپامین ترشح شود و حس لذت فرد را در بر بگیرد؛ لذتی مستقل از مالکیت خود محصول.

گوگل ترند، روند رشد اصطلاح آنباکس در اینترنت را به این شکل نمایان می‌کند:

می‌بینید که این اصطلاح از سال ۲۰۰۶ به وجود آمد. اما دو سال طول کشید تا به اصطلاحی جا افتاده در بین جستجوکنندگان تبدیل شود. پیک‌های نمودار نشان دهنده حوادث خاص هستند. برای نمونه نقطه B مربوط است به جستجوی مردم به دنبال ویدئوهای آنباکس آی پد و نقطه D مربوط می‌شود به دوره‌ای که گالاکسی تب تازه به بازار عرضه شده بود و گیک‌ها می‌خواستند اگر هنوز دستشان به آن نمی‌رسد، حداقل آنباکس شدنش را شاهد باشند.

همین سیستم نشان می‌دهد که بیشترین کشورهای جستجو کننده آنباکس به ترتیب پاکستان، هند، سنگاپور، فیلیپین، مالزی و بعد کانادا هستند. دقیقا کشورهایی با جمعیت زیاد و علاقه بالا به تکنولوژی، اولین کشورهایی نیستند که محصولات تکنولوژیک در آ‌ن‌ها عرضه می‌شوند.

به عنوان یک نمونه خاص از آنباکس می‌توانید به ویدئوی آنباکس آیفون تری جی در یک همبرگر فروشی در نیوزلند نگاه کنید که توسط چند پسر بچه ده دوازده ساله با بدترین کیفیت ممکن ضبط شده اما تا به امروز ۷۳۰ هزار بیننده داشته است. دلیل این استقبال ساده است: نیوزلند به خاطر مکان فیزیکی اش چندین ساعت زودتر از تمام دیگر نقاط جهان بیدار می‌شود و مغازه‌های اپل، این گوشی را زودتر از بقیه جهان در نیوزلند فروخته‌اند و این خریدار خاص، در اولین فرصت ممکن یعنی درست در همبرگر فروشی کنار اپل استور، آن را با برای آنباکس به بچه‌ها داده، فیلم گرفته و در محل آپلود کرده است.

احتمالا شما هم کنجکاو هستید که برخی علائم و اعداد که در پشت بسیاری از وسایل الکترونیکی و ارتباطی دیده می شوند، چه معنی و مفهومی دارند. کمی به پشت اسمارت فون یا تبلت خود دقت کنید، چیزی دستگیرتان نشد؟ نگران نباشید، نارنجی کمک تان می کند. در این مطلب به بررسی علائم و نوشته های پشت یک آیفون پرداخته ایم.

اگر خوب به این علامت نگاه کنید متوجه میشوید که یک F به همراه دو C در داخل یکدیگر است. FCC مخفف Federal communication commission یا کمیسیون ارتباطات ایالات متحده می باشد. هر وسیله ای که بخواهد از ارتباطات الکترونیکی استفاده کند، برای فعالیت در آمریکا باید مجوز این کمیسیون را داشته باشد. آی فون نه تنها یک موبایل است، بلکه از امکانات ارتباطی مثل بلوتوث و وای فای هم استفاده میکند! شناسه FCC یا FCC ID هر آی فون در پشت آن آورده شده.

سطل آشغالی که روی آن ضربدر خورده است به این معنا است که شما به خاطر باطریی که در داخل گجت تان وجود دارد، نمی توانید آن را به راحتی دور بیندازید، چرا که برای محیط زیست مضر است. در صورتی که می خواهید گجت مستعمل و از کار افتاده خود را دور بیندازید، باید آن را به مراکز ویژه بازیافت تحویل دهید. که البته این مسأله برای ما داخل ایران بیشتر شبیه یک طنز است...

عبارت CE مخفف conformité européene می باشد، که مجوزی برای فعالیت دستگاه های الکترونیکی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا است. عدد کنار این علامت نوع دستگاه را مشخص می کند که آیفون با عدد 0682 مشخص می شود و تأیید می کند این دستگاه مقررات لازم جهت فروش در اروپا را رعایت کرده است. علامت تعجبی هم که در انتها آمده، به فرکانس های مورد استفاده دستگاه بر می گردد، برای مثال فرکانس مربوط به تکنولوژی وایرلس در فرانسه بین 2.4 GHz و 2.454 GHz است. دستگاه هایی که این فرکانس را رعایت می کنند در "کلاس 1" این طبقه بندی جا میگیرند اما دستگاه هایی مثل آی فون که این فرکانس را رعایت نمی کنند "کلاس 2" محسوب می شوند و در پشت خود باید این علامت تعجب را درج کنند.

در خط بالای این علائم نیز اعدادی را می بینیم. عدد اول مدل گوشی را تعیین می کند که برای آیفون، A1332 EMC 380A است. عدد بعدی FCC ID است که در بالا راجع به آن توضیح دادیم. سپس عدد IC را میبینیم که مخفف industry Canada می باشد و مربوط به استانداردهای لازم برای فروش در داخل کانادا است.

این علائم مربوط به آیفون هایی است که برای فروش در آمریکا، اروپا و کانادا تولید شده اند. برای اطلاع از علائم مورد استفاده در سایر کشورها می توانید در آی فون خود به قسمت setting > general > about > regulatory بروید.

امروز در مورد تخیل و فناوری هایی صحبت کردیم که داشتن بسیاری از آنها خیلی هم دور از دسترس نیست و حتی بعضی از آنها را ممکن است تا چند سال دیگر در خانه داشته باشیم. اما اینجا در مورد ۶ گجت صحبت می کنیم که آنها را در فیلم های سینمایی دیده ایم اما واقعا انتظار نداریم به این زودی ها دستمان به آنها برسد. بنابراین فعلا در آرزوی داشتن شان می مانیم. ادامه مطلب را از دست ندهید. ‏

هر یک از گجت های الکترونیکی که دور و بر خود می بینید، علاوه بر طراحی سخت افزار، نیازمند نرم افزارها و برنامه های ویژه ای هم برای کار هستند. تا کنون باید برای تبدیل ایده یک گجت به یک نسخه اولیه، باید ابتدا قطعات آن را سر هم می کردید و سپس به برنامه نویسی برای آن مشغول می شدید. اما مایکروسافت می خواهد این کار را آسان کرده و زمان تولید نمونه اولیه را از چندین هفته به چند روز تقلیل دهد. به همین منظور بر روی ارائه یک کیت گجت ساز به بازار کار می کند.

دات نت Gadgeteer از شرکت مایکروسافت؛ نمونه ی اولیه ی یک پلتفرم سریع و کاربردی، برای گجت های الکترونیک کوچک و دستگاه های سخت افزاری شده است. این پلتفرم قابلیت برنامه نویسی شیء گرا برای گجت ها را به شما می دهد. علاوه بر این، با مجموعه ای از ماژول های سخت افزاری، دیگر لازم نیست نگران دردسر های مونتاژ قطعات الکترونیک و ... باشید. تا این جا، شاید موضوع کمی به نظرتان گنگ آمده باشد، اما به زودی با موارد استفاده ی بسیار مفید این گجت آشنا خواهید شد.

هر یک از ماژول های .NET Gadgeteer می توانند به راحتی برای ساخت یک دستگاه ساده یا حتی پیچیده، با هم ارتباط برقرار کنند. به این صورت که با اتصال هر ماژول به برد اصلی، چند قابلیت جدید به گجتیِر اضافه خواهد شد. مانند قابلیت نمایش تصاویر، پخش صدا، عکس گرفتن و غیره. حتی قابلیت استفاده از سنسور ها برای حس کردن محیط پیرامون و یا قابلیت تبادل اطلاعات با دستگاه های دیگر هم در این گجت ساز وجود دارند.

اما گجتیر با چه ابزاری تمام این ها را مدیریت می کند؟ جواب میکرو فریمورک دات نت است. یک پلتفرم بازمتن که قدرت و انعطاف پذیری فریمورک دات نت را به دنیای اپلیکیشن های کوچک و جمع و جور، می آورد. با استفاده از این کیت می توانید با زبان C#، برای این گجت برنامه نویسی کنید و همچنین از ابزار های برنامه نویسی و عیب یابی ویژوال استدیو (محیط برنامه نویسی رسمی مایکروسافت برای ساخت برنامه برای ویندوز، که قابلیت کار با زبان ها و فریمورک های مختلف را دارد) بهره مند شوید.

از این پس با این ترکیب قدرتمند، به جای نیاز به صرف چندین روز یا هفته برای نمونه سازی اولیه یک دستگاه؛ می توانید این کار را ظرف چند ساعت انجام دهید. این گجت فعلا یکی از پروژه های فعال بخش تحقیقات مایکروسافت است و تا عرضه آن باید چند وقتی منتظر باشیم. اما بدون شک یکی از بهترین و کارامد ترین گجت ها برای افرادی است که می خواهند خلاقیت های خود را با روشی آسان و راحت و مهمتر از همه ارزان، نمونه سازی کنند. نظر شما درباره گجتیِر چیست؟ با دیگران به اشتراک بگذارید.